در نقد یک تصمیم عجیب، کفشهایت را بیاویز اسطوره!

در نقد یک تصمیم عجیب 

کفشهایت را بیاویز اسطوره!

هفته‌های میانی آذرماه بود که شایعه بازگشت حامد حدادی به لیگ برتر بسکتبال پخش شد و بیست و سوم آذر بود که خبر پیوستن حدادی به تیم بسکتبال استقلال تهران روی تلکس خبرگزاری‌ها رفت. خبری که از همان لحظه نخست با پیوست‌های شفاهی زیادی درباره عدد قرارداد و نارضایتی بقیه هم‌تیمی‌ها و... همراه بود. صحبت از اعداد عجیب و غریبی بود که برای بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ برتر بسکتبال همیشه دور از ذهن می‌آمد اما شاید برای حدادی با آن سابقه طولانی و درخشان عدد خیلی ویژه ای نبود! همان حامد حدادی که حدود ده سال پیش برای چهار سال به عنوان با ارزش‌ترین بازیکن آسیا انتخاب شده بود. همان حدادی که 15 سال پیش به عنوان اولین ایرانی تاریخ، بزرگترین لیگ بسکتبال دنیا یعنی ان بی ای را تجربه کرده بود. همان که ده سال پیش در لیگ چین درخشیده بود. همان حامد حدادی که دو سال پیش از بازی های ملی خداحافظی کرد و سال گذشته فدراسیون بسکتبال ایران برای اولین بار یک شماره پیراهن ملی را به نام او بایگانی کرد و در تالار بسکتبال آزادی تهران آویخت. بله، همان حامد حدادی بزرگ!

 

در هر صورت خبر رسمی بود و حامد حدادی 40 ساله با پیراهن استقلال تهران به لیگ برتر بازگشت. استقلال تهران که گویا امسال به واسطه حمایت شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس مستقیما به پول نفت وصل شده و به راحتی در همه‌ی رشته های ورزشی تیم هایی پر از ستاره را راه اندازی کرده بود، در بسکتبال نیز تیمی با یکی از بهترین سرمربیان ایران و انبوهی از بازیکنان ملی پوش و باکیفیت تشکیل داد. تیمی ترسناک که از آغاز لیگ همه تیم‌ها را با حاشیه و بی حاشیه از دم تیغ گذرانده بود و تا قبل از جذب حدادی، تنها تیم بی شکست لیگ امسال نام داشت.

 

به هرحال استقلال بمب خبری بزرگ رو ترکاند و با جذب حدادی نگاه ها را بیش از پیش به لیگ بسکتبال و تیم استقلال معطوف کرد. بیست و چهارم آذرماه و یک روز پس از جذب رسمی حدادی، استقلال در خانه و در تالار زنده یاد محمود مشحون در برابر تیم کاله آمل صف آرایی کرد. دقیقا جایی که پیراهن ملی حدادی هم در ابعاد بزرگ در بالای سالن نصب شده است. مهران شاهین طبع سرمربی استقلال خیلی زود به حدادی اعتماد کرد و او را به زمین فرستاد. اما نتیجه ماجرا عجیب بود. حدادی بزرگ شش دقیقه برای استقلال در زمین حضور داشت و بدون کسب حتی یک امتیاز و عملکردی بسیار ضعیف زمین را ترک کرد. عجیب تر اینکه در این بازی نخستین شکست استقلال نیز برابر کاله امل در جدول ثبت شد! کارشناسان!! گفتند نخستین بازی اوست و تازه رسیده و هنوز با تیم هماهنگ نیست و نباید خرده گرفت.

 

بازی بعد فرا رسید و استقلال به گرگان رفت و در سالن مملو از هوادار این تیم در مقابل شهرداری گرگان قرار گرفت. بازی مقابل شهرداری گرگان در سالن این شهر برای هر تیمی سخت و ترسناک است اما وقتی یک تیم ابر اسطور با خودش دارد گاهی معادلات فرق می کند. در این بازی هم حدادی ده دقیقه فرصت بازی در زمین یافت. ده دقیقه بدون حتی یک امتیاز. ده دقیقه با آمار عملکردی بسیار بد! و در نهایت دومین شکست استقلال نیز رقم خورد.

 

سومین حضور حدادی در استقلال نیز با سومین شکست این تیم این بار در برابر پالایش نفت آبادان همراه بود و مهران شاهین‌طبع ترجیح داد که او را حتی به زمین هم نفرستد!

 

شاید بگویید هر بازیکنی حق دارد برای خودش، عملکردش و آینده‌اش تصمیم بگیرد؛ اما از نظر من این برای همه صدق نمی کند. برخی بازیکنان دیگر متعلق به خودشان نیستند. وقتی پیراهن ملی بازیکنی بایگانی میشود و تبدیل به یک اسطوره در تالار مشاهیر ورزش یک کشور می شود آیا اجازه داره این تصویر را به راحتی در ذهن مردم مخدوش کند؟ نمی دانم آیا حامد حدادی از نظر اقتصادی به رقم این قراردادها نیاز دارد یا خیر اما سوال بزرگتر اینجاست که آیا ارزشش را دارد؟ در ثانیه آخر در بازی با گرگان که توپش به حلقه ننشست و استقلال باخت و حدادی با سری افکنده روی زمین زانو زده بود آیا به این فکر کرد که من اینجا چه میکنم؟ خیلی از جوانان و نوجوانان امروز در سالن فقط نامی از او شنیده اند و شاید سالهای درخشش او را به یاد نیاورند. آیا یک اسطوره نباید منبع الهام و منشا آموزش آنها باشد؟ آیا باید آخرین خاطرات ثبت شده از او در یادها این وضع امروزش باشد؟

به نظرم هنوز هم دیر نیست. هنوز هم میشود این دو بازی را فاکتور گرفت و از خاطرات حذف کرد اگر خود اسطوره بخواهد اصلاح مسیر کند. مهم این است که خودش میخواد چه تصویری از او در ذهن ها ساخته میشود. حتی مسیر فعالیت در قامت مشاور و کادر فنی نیز برای او به راحتی قابل دسترس است. پیشنهاد کاملا شفاف و مشخص است. کفشهایت را بیاویز اسطوره!

 

✍🏻مرتضی ایزدی

تحریریه بسکتبان