(1)(1)(1).png)
اولین شکست ایران در پنجره مقدماتی جام جهانی
دبیرخانه بسکتبان
۱۴۰۴/۱۲/۰۹ ۰۰:۲۶
ایران - دبیرخانه بسکتبان
ایران 60 - اردن 73
در زوک میکایل، داستان این نبود که «ایران بد بود»؛ داستان این بود که **اردن، بهخصوص جلِن هریس، خیلی خوب بود.** تیم ملی شبی را تجربه کرد که در آن، تلاش سینا واحدی و ارسلان کاظمی و بقیه ملیپوشان، با وجود جنگیدن تا ثانیههای آخر، مقابل شوتهای سطح بالا و دیسیپلین دفاعی حریف کم آورد.
در شبی که به عنوان میزبان در لبنان بازی کردیم !! برای بسکتبال ایران، این باخت – آنهم در مسیری که نتایج به دور دوم منتقل میشود – زنگ خطر نیست، اما یک **هشدار جدی تاکتیکی** است: در سطحی که ستارههای حریف میتوانند هر شوت سخت را به امتیاز تبدیل کنند، ایران هم باید یا ستاره در همین تراز داشته باشد، یا ساختار دفاعیاش را بهروزتر و متغیرتر کند؛ از تنوع در دفاع پیکانرول گرفته تا جسارت در trap و box-and-one روی اسکورر اول.
جریان امتیازات در طول بازی هرگز دو رقمی و یکطرفه نشد؛ نتیجه تقریباً در تمام طول 40 دقیقه نزدیک بود و هیچکدام از دو تیم نتوانستند کاملاً از دیگری جدا شوند. اما با وجود این نزدیکی روی اسکوربرد، اردن «برای بخش عمده بازی در کنترل اوضاع موفق بود» ؛ تیمی که ریتم دفاعی و تِمپو را طبق برنامه خودش دیکته کرد و اجازه نداد ایران وارد همان فلو هجومی پنجره اول (مقابل عراق) شود.
فیبا در توصیف این بازی ، مینویسد هریس «بار دیگر خطوط بیرونی ایران را به آتش کشید» و ادامه همان فرمی بود که در پنجره اول با بازی 42 امتیازی مقابل سوریه نشان داده بود. او علاوه بر امتیاز، با شوتهای بزرگ در لحظات کلیدی – بهویژه **سهامتیازی موسوم به «تیر خلاص» حدود سهونیم دقیقه مانده به پایان** – نبض احساسی بازی را هم در دست گرفت و هر بار که ایران به نتیجه نزدیک میشد، با یک حرکت فردی جریان را برگرداند.
- فِردی ابراهیم دیگر بازیکن دورگه امریکایی اردنی ، مطابق معمول، مسئول کنترل تِمپو، تنظیم فاصله حملات و بازیخوانی از بالای آرک بود؛ همان بازیکنی که اگرچه در آمار امتیاز همیشه درخشان نیست، اما روی پاسگل، تصمیمگیری در پیکانرول و مدیریت مالکیتها، اثرگذاری بالایی دارد.
- احمد الدویری، با حضور سنگین در پست پنج، همان ستون فیزیکی بود که اجازه نداد ایران مثل بازی با عراق پِینت را خلوت ببیند؛ او با 14 امتیاز و 7 ریباند نقش اساسی در ساختن کیفیت بازی تیمش و فرستادن ایران به دردسر ، داشت.
بهترینهای ایران: جنگیدن واحدی و کاظمی در شبی که کافی نبود
- از واحدی، همان تصویر آشنا را دیدیم: حمله مداوم به حلقه، استفاده از پیکانرول در راس، گرفتن خطا و تلاش برای بالا نگهداشتن سرعت تصمیمگیری. واحدی با نقش دوگانه اسکورر/پلیمیکر تلاش کرد دفاع فیزیکی اردن روی پیرامون را بشکند و در لحظاتی موفق بود، اما حجم فشار روی او بالا بود.
- کاظمی هم طبق معمول، در دو سوی زمین با انرژی بالا ظاهر شد؛ از پاککردن شیشه دفاعی تا پوشش کمکدفاع روی نفوذهای هریس و چرخشهای الدویری. جنگندهترین بازیکن زیر سبد، بهترین در box-out و کمکدفاع، و یکی از معدود نفراتی که با پرتاب به ریباند هجومی، انرژی لازم را به تیم تزریق میکرد.
- آقاجانپور ، با اینکه در شب کم امتیاز ایران 13 امتیاز کسب کرد ، اما با 3 پرتاب موفق از 15 اقدام سه امتیازی خود از شب های خویش فاصله معنی داری داشت.
از نکات جالب توجه و عجیب این بازی اینکه در کل هیچ کدام از بازیکنان ایران موفق به ثبت اثر گذاری مثبت نشدند!!! تا با ثبت این شکست به پیشواز دور بعدی مسابقات برویم...